SZKŁO BOROKRZEMIANOWE

Szkło borokrzemowe, dzięki swojemu składowi i specyficznym właściwościom, jest materiałem znajdującym zastosowanie w wielu gałęziach przemysłu. W odróżnieniu od zwykłego szkła sodowo-wapniowego zawiera ono dużą ilość tlenku krzemu i boru. Dzięki tym składnikom charakteryzuje się niską rozszerzalnością cieplną, co skutkuje wysoką odpornością na gwałtowne zmiany temperatury. To sprawia, że nadaje się ono do produkcji wyrobów służących do przygotowywania gorących potraw i napojów, a także do samego spożywania posiłków. W asortymencie znajdują się butelki, dzbanki, karafki, kubki, szklanki, pojemniki, garnki oraz różnego rodzaju naczynia do pieczenia. Szkło borokrzemowe jest również odporne chemicznie, twarde, wytrzymałe i wyróżnia się doskonałą przejrzystością optyczną. Połączenie odporności termicznej i chemicznej sprawia, że jest ono idealnym materiałem do produkcji szkła laboratoryjnego i technicznego. Ze względu na swoją wytrzymałość i lekkość jest często stosowane w oprawach oświetleniowych. Bezpieczeństwo dla zdrowia sprzyja jego wykorzystaniu w przemyśle spożywczym. Specjalnością są designerskie dodatki i elementy architektoniczne, a także produkcja upominków i unikalnych dzieł sztuki.

Wynalazcą szkła borokrzemowego był niemiecki chemik Friedrich Otto Schott, który poświęcił się jego opracowaniu na przełomie lat 80. i 90. XIX wieku w laboratorium w niemieckim mieście Jena. Laboratorium to stało się podstawą dzisiejszego koncernu SCHOTT AG. W Czechach obróbką szkła borokrzemowego z rur, prętów i profili zajmuje się kilka firm, jednak samą produkcją zajmuje się wyłącznie firma KAVALIERGLASS, a.s. z Sázavy. Specjalistyczne szkło laboratoryjne, odporne chemicznie i termicznie, produkowała ona od momentu powstania w latach 30. XIX wieku. W odpowiedzi na wydarzenia zagraniczne oraz zapotrzebowanie klientów procesy produkcyjne i stopy szkła były nieustannie udoskonalane. Pierwsze szkło borokrzemowe huta w Sázavie wprowadziła na rynek w 1923 roku. Prace rozwojowe były kontynuowane. W latach 50. XX wieku stopniowo opracowano i wprowadzono do produkcji czeskie szkła borokrzemowe SIAL (1951), a następnie doskonalsze SIMAX (1958). SIMAX towarzyszy konsumentom w różnych postaciach aż do dnia dzisiejszego.

Wystawa „Szkło borokrzemowe” przedstawi reprezentatywny przegląd aktualnej produkcji czterech firm – KAVALIERGLASS, DETESK, TECHNOSKLO i DT GLASS, które choć mają różną historię, wielkość i częściowo różnią się również profilem produkcji, łączy pasja do pracy z tym wyjątkowym materiałem.



Wystawa odbywa się w ramach Międzynarodowego Triennale Szkła i Biżuterii Jablonec 2026.



Patronat nad Międzynarodowym Triennale Szkła i Biżuterii objęli:

Zuzana Mrázová, minister ds. rozwoju regionalnego Republiki Czeskiej

Oto Klempíř, minister kultury Republiki Czeskiej

Ministerstwo Przemysłu i Handlu Republiki Czeskiej

Martin Půta, marszałek regionu liberskiego

Miloš Vele, burmistrz miasta Jablonec nad Nisou

Izba Gospodarcza Republiki Czeskiej

Stowarzyszenie Przemysłu Szklarskiego i Ceramicznego Republiki Czeskiej

Związek Przemysłu i Transportu Republiki Czeskiej

Związek Producentów Szkła i Biżuterii



Partnerzy projektu:

Ministerstwo Kultury Republiki Czeskiej

Ministerstwo Przemysłu i Handlu Republiki Czeskiej

Ministerstwo Rozwoju Lokalnego Republiki Czeskiej

Kraj Liberski

Miasto na prawach powiatu Jablonec nad Nisou

Izba Gospodarcza Republiki Czeskiej

Związek Przemysłu i Transportu Republiki Czeskiej

Stowarzyszenie Przemysłu Szklarskiego i Ceramicznego Republiki Czeskiej

Messe Frankfurt



Główny partner medialny:

Telewizja Czeska



Partnerzy medialni:

Czeski Radio Liberec, Material Times, Sklář a keramik, Designmag