SZKŁO BOROKRZEMIANOWE

Szkło borokrzemowe, dzięki swojemu składowi i specyficznym właściwościom, jest materiałem znajdującym zastosowanie w wielu gałęziach przemysłu. W odróżnieniu od zwykłego szkła sodowo-wapniowego zawiera ono dużą ilość tlenku krzemu i boru. Dzięki tym składnikom charakteryzuje się niską rozszerzalnością cieplną, co przekłada się na wysoką odporność na gwałtowne zmiany temperatury. To sprawia, że nadaje się ono do produkcji wyrobów służących do przygotowywania gorących potraw i napojów, a także do samego spożywania posiłków. W asortymencie znajdują się butelki, dzbanki, karafki, kubki, szklanki, pojemniki, garnki i naczynia do pieczenia wielu rodzajów. Szkło borokrzemowe jest również odporne chemicznie, twarde, wytrzymałe i wyróżnia się doskonałą przejrzystością optyczną. Połączenie odporności termicznej i chemicznej sprawia, że jest ono idealnym materiałem do produkcji szkła laboratoryjnego i technicznego. Ze względu na swoją wytrzymałość i lekkość jest często stosowane w oprawach oświetleniowych. Bezpieczeństwo dla zdrowia sprzyja jego wykorzystaniu w przemyśle spożywczym. Specjalnością są designerskie dodatki i elementy architektoniczne, a także produkcja upominków i unikalnych dzieł sztuki.

Wynalazcą szkła borokrzemowego był niemiecki chemik Friedrich Otto Schott, który poświęcił się jego opracowaniu na przełomie lat 80. i 90. XIX wieku w laboratorium w niemieckim mieście Jena. Laboratorium to stało się podstawą dzisiejszego koncernu SCHOTT AG. W Czechach obróbką szkła borokrzemowego z rur, prętów i profili zajmuje się kilka firm, jednak samą produkcją zajmuje się wyłącznie firma KAVALIERGLASS, a.s. z Sázavy. Specjalne szkło laboratoryjne, odporne chemicznie i termicznie, produkowała ona od początku swojej działalności w latach 30. XIX wieku. W odpowiedzi na wydarzenia zagraniczne oraz zapotrzebowanie klientów procesy produkcyjne i stopy szklane były nieustannie udoskonalane. Pierwsze szkło borokrzemowe huta w Sázavie wprowadziła na rynek w 1923 roku. Prace rozwojowe były kontynuowane. W latach 50. XX wieku stopniowo opracowano i wprowadzono do produkcji czeskie szkła borokrzemowe SIAL (1951), a następnie doskonalsze SIMAX (1958). SIMAX towarzyszy konsumentom w różnych postaciach aż do dnia dzisiejszego.

Wystawa „Szkło borokrzemowe” przedstawi reprezentatywny przegląd aktualnej produkcji czterech firm – KAVALIERGLASS, DETESK, TECHNOSKLO i DT GLASS, które choć mają różną historię, wielkość i częściowo różnią się również profilem produkcji, łączy pasja do pracy z tym wyjątkowym materiałem.



Wystawa odbywa się w ramach Międzynarodowego Triennale Szkła i Biżuterii Jablonec 2026.



Patronat nad Międzynarodowym Triennale Szkła i Biżuterii objęli:

Zuzana Mrázová, minister ds. rozwoju regionalnego Republiki Czeskiej

Oto Klempíř, minister kultury Republiki Czeskiej

Ministerstwo Przemysłu i Handlu Republiki Czeskiej

Martin Půta, marszałek regionu liberskiego

Miloš Vele, burmistrz miasta Jablonec nad Nisou

Izba Gospodarcza Republiki Czeskiej

Stowarzyszenie Przemysłu Szklarskiego i Ceramicznego Republiki Czeskiej

Związek Przemysłu i Transportu Republiki Czeskiej

Związek Producentów Szkła i Biżuterii



Partnerzy projektu:

Ministerstwo Kultury Republiki Czeskiej

Ministerstwo Przemysłu i Handlu Republiki Czeskiej

Ministerstwo Rozwoju Lokalnego Republiki Czeskiej

Kraj Liberski

Miasto na prawach powiatu Jablonec nad Nisou

Izba Gospodarcza Republiki Czeskiej

Związek Przemysłu i Transportu Republiki Czeskiej

Stowarzyszenie Przemysłu Szklarskiego i Ceramicznego Republiki Czeskiej

Messe Frankfurt



Główny partner medialny:

Telewizja Czeska



Partnerzy medialni:

Czeski Radio Liberec, Material Times, Sklář a keramik, Designmag